Braakneigingen

Als ik, na de achtervolging van deze ochtend, weer naar mijn kamer terugkeer is er ingebroken. Verdomme, de schoften hebben mijn televisie meegenomen, en mijn hele kamer overhoop gehaald. Gelukkig maar dat ik mijn laptop bij me had, anders kon ik dit bericht niet eens op mijn weblog plaatsen. :)
Ik verdenk meteen de drugsdealers van daarstraks, maar de politieman die ik aan de lijn krijg, een meneer van Gils, vermoedt dat het iemand uit mijn familie of vriendenkring is geweest, omdat dat in tachtig procent van de gevallen zo is. Ik hang op en bel Ronald of hij mijn televisie heeft gestolen. Hij mompelt iets over zijn breedbeeldtelevisie, en over uitzaaiingen op zijn tong. Ik hang weer op.
Terwijl ik zo in de chaos van mijn huiskamer zit ervaar ik een zeer ongemakkelijk en onaangenaam gevoel. Ze zijn binnen gekomen door het slot te forceren; zo gemakkelijk is het dus. Het is niet zo dat ik bijzonder gehecht ben aan deze kamer, maar toch voelt het alsof iemand mijn intieme cirkel is binnengedrongen; iets waar ik bepaald niet van gediend ben. Dit weekend ben ik thuis geweest, maar wat als ze nog eens inbreken wanneer ik hier overnacht? Kan ik ze dan wegjagen? Het zou wel iets zijn om op mijn lijstje van spannende belevenissen te zetten.
Soms denk ik na over wat ik zou doen als ze probeerden mij te overvallen. Mijn strategie zou dan zijn om te doen alsof ik gek ben, stapelgek. Ik zou gaan springen en gillen, en lachen, en bijten en zo, net zolang tot zíj op de vlucht slaan. Ik betwijfel echter sterk dat ik daar op het moment zelf aan zou denken. Ik had mijn strategie op die drugsdealers van vanmorgen moeten uitproberen.
Ik probeer de rotzooi in mijn kamer weer op te ruimen, maar de gedachte dat er anderen met hun vingers door mijn spullen zijn gegaan maakt me misselijk, bezorgt me braakneigingen. Zou de politie iets met eventuele vingerafdrukken kunnen? Ik denk het niet, die lui hebben vast handschoenen gebruikt, dat hoop ik ten minste.
Ik wil alleen maar mijn televisie terug. Wat moet ik nu in de avonden? You-Tube filmpjes kijken tot het niet meer leuk is en mijn Weltschmerz weer toe slaat?
De schoften hadden uit mijn kamer moeten blijven. Maar mensen zijn slecht, slecht van nature, daar verander je niets aan.
Dit is wat de mens zichzelf aandoet. Over vijf jaar valt voor ons het doek.